Waarom een reddende engel lang niet altijd een geschenk uit de hemel is

Elske, mijn netwerkmaatje: Wat zegt je gevoel?
Ik: Door al dat denken is mijn gevoel ondergesneeuwd.
Elske: Hihi.
Ik zit vast, muurvast in mijn gedachtenpatroon. Had zo graag advies gekregen over hoe ik met de situatie om zou kunnen gaan. Haar ‘hihi’ zet me op een ander been. Wat ben ik nu eigenlijk aan het creëren? Is dit een drama in wording? Mijn intentie lijkt goed… Waarom ben ik me dan in allerlei bochten aan het wringen om mijn woorden zo’n draai te geven dat mijn oplossing aantrekkelijk is voor die ander? Wacht even. Oplossing? Heeft Thijs wel om hulp gevraagd? Oeps. Ben ik aan het redden zonder een hulpvraag? Ai, zo kun je dus een dramadriehoek starten…

Lees meer...

De kunst van het luisteren

Nee, de oefening is ze onbekend. Ik ben met een team aan het werk. We hebben het over elkaar begrijpen en naar elkaar luisteren. Om de tongen wat losser te maken en vanuit een gezamenlijke ervaring te praten, doen we een oefening. Ik vraag ze om naast elkaar te gaan staan. “De opdracht is heel simpel. Ik fluister Floris een verhaaltje in zijn oor. Hij luistert goed naar mij en fluistert het vervolgens in het oor van Noor. Zo gaan we verder totdat het verhaal bij Noah is. Die vertelt het dan hardop aan ons allemaal.” Zoals vaker gebeurd luisteren ze na afloop met stijgende verbazing naar het oorspronkelijke verhaal. Luisteren is lastig, daar zijn ze het met elkaar over eens.

Lees meer...

Begrijpen en begrepen worden

Zijn antwoord verrast me. Ik lees de mail nog een keer en probeer zijn respons te bevatten. Heeft dit te maken met mijn vraag? Mijn hoofd draait overuren om de link te leggen. In steeds andere varianten komen er vragen bij me op. Was mijn vraag misschien niet duidelijk? Hoe heeft hij mijn vraag begrepen? Welk verband legt hij? Was dit wat ik wilde weten?
Werkelijk begrijpen waar een reactie vandaan komt, is best lastig als je alleen een mail tot je beschikking hebt.

Lees meer...