Weg met die irritaties!

3:00 uur meldt zijn wekker. Pieter draait op zijn andere zij. Daar is het stemmetje in zijn hoofd weer. Dat heeft hem al uren in allerlei variaties bestookt met de vraag waaraan hij zich nu precies had geërgerd in het gesprek met zijn collega Derk. Het volgende moment vraagt het stemmetje hem te reflecteren op wat die irritatie nu over hemzelf zegt. Dan weer komt het met allerlei dwingende aanwijzingen over hoe hij met de situatie om had kunnen gaan. Woelend voelt Pieter hoe zijn irritatie en frustratie toe nemen.

Lees meer...

Onbedoelde communicatie

“Maar, eh, je deed je armen toch over elkaar?”. Verrast keek ik Julie aan. “Ben ik te lang van stof? Interesseert mijn verhaal je niet?” Mijn verbazing groeide. Ik was helemaal opgegaan in ons gesprek. Het had een enorme openheid en diepgang. Iets wat we al lang niet hadden gehad. Maar wat was het koud in dit vergaderkamertje. Mijn dunne jurkje paste prima bij de weerverwachting. Buiten was het zeker 25 graden maar hierbinnen? Ik huiverde en sloeg mijn armen over elkaar … Een simpel gebaar dat mijn intervisiemaatje Julie op andere gedachten had gebracht.

Lees meer...

Haperende software

“Dat komt gewoon omdat onze werkprocessen niet op orde zijn.” “Nee joh, onze functiebeschrijvingen slaan nergens op, ze zijn na die reorganisatie nooit aangepast.” Ik keek de kring rond. We waren in gesprek over de klachten van klanten. Teamleden deelden hun visie op de achterliggende oorzaken. “Waar het hier aan ontbreekt zijn duidelijke taakbeschrijvingen, bevoegdheden en verantwoordelijkheden.” Er werd instemmend geknikt. “We hebben geen gemeenschappelijk doel.” Ook deze zienswijze oogstte bijval. Ze waren het roerend met elkaar eens: als dit allemaal opgelost werd, dan zou het werk weer vlotten en de klant tevreden zijn. “Wat nu als een van jullie een potje maakt van zijn werk?” Het bleef even heel stil. Sommigen verschoten van kleur, blikken werden uitgewisseld. “Dat moet de teammanager oplossen.”

Lees meer...